Çocuklar daha anne rahmindeyken parmaklarını emmeye başlar. Emmek onların ilk gelişen reflekslerindendir. Bebekler ve küçük çocuklar başparmaklarını, diğer parmaklarını, emziklerini ya da biberonlarını emebilirler. Bu durum onların kendilerini güvende ve mutlu hissetmelerini sağlar. Ancak ilerleyen yaşlarda halen devam eden emzik, biberon kullanımı ya da parmak emme alışkanlığı dişlerin pozisyonlarında problemlere neden olur.

Çoğu çocuk emziği, biberonu ya da baş parmağını emme alışkanlığını kendi kendine 2-4 yaşları arasında bırakır. Bu davranış çocuğun uyanık olduğu ve çevresini keşfettiği zamanlarda derece derece azalır. Bunun dışında akranlarının baskısı okul çağındaki birçok çocuğun emziği bırakmasını ya da parmaklarını ağızlarına götürmesini engellemesine yardımcı olur. Çocuğun 4 yaşından sonra bu alışkanlığı kendi kendine bırakmaması durumunda ailelerin olaya ciddiyetle eğilmesi gerekir. Üzerinde durulmayan emzik kullanımı ve parmak emme alışkanlığı, dişlerin yer değiştirmesine; üst dişlerin öne, alt dişlerin arkaya çekilerek diş aralarında açıklıklar meydana gelmesine neden olur. Bu dönemde bıraktırılabilirse bu açıklıklar kapanır. Ancak 3-4 yaşından sonra meydana gelen açıklıklar kalıcı hale gelebilir. 3-4 yaşlarına kadar emzik emen çocuklarda V tipi üst çene ve dolayısıyla ile yüz yapısında bozulma meydana gelebilir. 4 yaş civarına kadar emzik emmeye devam eden çocuklarda ise kulak ve burun hastalıkları daha sık gözlenir. Ayrıca dişlerde meydana gelen çarpıklık nedeniyle çürükler oluşur.
Bebeği uyurken biberon ile beslemek ya da bütün gün ağzında biberon ile dolaşmasına izin vermek bir bebeğe kazandırılabilecek en zararlı alışkanlıklardan biridir. Bu alışkanlığa sahip çocuklarda diş çürüğü yaygın olarak görülür. Literatürdeki adı “biberon çürüğü” olan bu çürükler, özellikle ön dişlerin tamamını kaplar ve çocukların çok erken yaşta dişlerini kaybetmelerine neden olur. Bu durumun sonucunda da  diş dizileri bozulur, beslenme ve psikolojik bozukluklar meydana gelir. Çocuk erken yaşta dişlerini kaybederse yuvaya başladıktan sonra arkadaşlarının arasında kendini kötü hisseder ve bu da ciddi psikolojik problemlere neden olabilir. Bu nedenle aileler biberon kullanımında çok dikkatli olmalı, özellikle biberon alırken küçük delikli emziği olan biberonları tercih etmeleri gerekir. Bu sayede çocuk biberonu emerken güç sarf edeceği için yanak, dil ve çene kasları gelişir. Ayrıca sütün, mamanın veya meyva sularının sürekli olarak dişler üzerinde kalması çok hızlı çürük oluşumuna neden olur. Bu nedenle biberon hiçbir zaman emzik gibi kullandırılmamalıdır. Çocuğun bu durumda kalmaması için mümkün olduğunca erken dönemde biberon kullanımının bıraktırılması sağlanmalı ve çocuk bardak kullanmaya alıştırılmalıdır. Ancak çocuk alışkanlıklarını ısrarla devam ettirmek istiyorsa şu yöntemlere başvurulabilir:

• Emzik emme süresi mümkün olduğunca kısıtlanmalı, emzik kesinlikle şeker, reçel gibi besinlere batırılmamalıdır.
• Çocuk emzik emmek istediğinde sevdiği bir sebze ya da meyve verilerek onunla oyalanması sağlanmalıdır. Bu tür şeyleri yerken tek başına bırakılmamalı, emmesi önlenmelidir.
• Emziği emmediği durumlarda sözle veya hediye ile veya bak büyüdün işte gibi sözlerle mükafatlandırılarak bırakmaya teşvik edilmelidir.